Lekcja 36

Temat:Wprowadzenie do HTML.

kolory

Aby nadać jakiś kolor fragmentowi tekstu, lub jakiemuś elementowi strony, można go zapisać na kilka sposobów. Są to między innymi:

• nazwa koloru. Specyfikacja html5 obsługuje 140 nazw kolorów (17 ze specyfikacji html, 123 ze specyfikacji CSS). Mogą to być np. DeepPink, Green, czy DarkBlue. Listę nazw kolorów możesz znaleźć między innymi TUTAJ.

---

• heksadecymalny (szesnastkowy) zapis koloru. Oznacza to zapis koloru za pomocą 6 cyfr i liter poprzedzonych symbolem #. Na przykład ciąg znaków #FFFFFF oznacza kolor biały. Listę kodów kolorów możesz znaleźć między innymi TUTAJ. Jednak najczęściej generuje się je z wykorzystaniem edytora grafiki lub tzw. color picker, czyli internetowych generatorów kolorów. Przykładowy generator kolorów możesz znaleźć TUTAJ.

---

• zapis koloru za pomocą modelu barw RGB. W tej metodzie definujemy kolor podając kolejno wartości natężenia barw czerwonej niebieskiej i zielonej (w skali od 0 do 255). Na przykład zapis rgb(255,0,0) oznacza kolor czerwony. Listę kodów kolorów możesz znaleźć między innymi TUTAJ.

Sprawdź jak to działa. Pozmieniaj kolory z wykorzystaniem różnych metod. Wykorzystaj podane źródła.

Wstawienie znaków specjalnych

Niektóre znaki, jakie chcemy wstawić do tekstu, trzeba w kodzie html zapisać w specjalny sposób, aby prawidłowo zostały wyświetlone na stronie. Wiele z takich znaków nie jest także dostępne z klawiatury. Takim znakiem jest np symbol euro: €

Aby na stronie internetowej został wyświetlony znak €, w kodzie strony należy go zapisać jako €, jako €, lub €

Symbol euro, a także wiele innych (np. ®, →, ♣, ∏) zapisywane są w taki właśnie sposób.

Tutaj i tutaj znajdziesz niektóre z kodów, jakimi zapisuje się częściej używane symbole.

Tekst wytłuszczony (pogrubiony)

<b>

<strong>

To jest tekst wytłuszczony znacznikiem <b>.

To jest tekst wytłuszczony znacznikiem <strong>.

• Teksty oznaczone za pomocą znacznika <b> będą wytłuszczone, ale mają tą samą "wagę", znaczenie, co reszta tekstu.
• Teksty wytłuszczone znacznikiem <strong> będą wytłuszczone, ale są także oznaczone jako "ważne" - co ma znaczenie między innymi przy przeszukiwaniu treści przez wyszukiwarki internetowe.
• Ten znaczniki muszą być zamknięte!

Sprawdź jak działa znacznik <b>

Sprawdź jak działa znacznik <strong>

---

Tekst pochylony (kursywa)

<i>

<em>

To tekst pochylony znacznikiem <i>.

To tekst pochylony znacznikiem <em>.

• Teksty oznaczone za pomocą znacznika <i> będą pochylone, ale mają tą samą "wagę", znaczenie, co reszta tekstu.
• Teksty oznaczone znacznikiem <em> będą pochylone, ale są także oznaczone jako "ważne" - co ma znaczenie między innymi przy przeszukiwaniu treści przez wyszukiwarki internetowe.
• Te znaczniki muszą być zamknięte!

Sprawdź jak działa znacznik <i>

Sprawdź jak działa znacznik <em>

---

Tekst pomniejszony/powiększony

<small>

<big>

To jest tekst pomniejszony znacznikiem <small>

To jest tekst powiększony znacznikiem <big>

• Użycie tych znaczników zmienia fragment tekstu, nie wpływa jednak na jego "ważność".
• Ten znaczniki muszą być zamknięte!

Sprawdź jak działa znacznik <small>

Lekcja 35

Temat:Kwerendy czyli tworzenie zapytań do utworzonej bazy danych.

Tworzenie kwerendy

Kwerenda jest zapytaniem skierowanym do tabeli lub innej kwerendy. W wyniku jej wykonania wyświetlone zostaną rekordy tabeli w liczbie i kolejności spełniających warunki zapytania. Kwerendy pozwalają na różne sposoby oglądać, zmieniać i analizować dane. Można ich również używać jako źródeł rekordów dla następnych obiektów (formularzy, raportów i stron dostępu do danych). Najczęściej używanym typem kwerendy jest kwerenda wybierająca.

5.1. Kwerenda wybierająca

Kwerenda wybierająca pobiera dane z jednej lub kilku tabel przy użyciu kryteriów określonych przez użytkownika a następnie wyświetla je w żądanym porządku.

Aby utworzyć kwerendę wybierającą klikamy na opcję „utwórz kwerendę w widoku projekt” w obiekcie KWERENDY (Rys. 1). W otwartym oknie zawierającym spis wszystkich tabel i utworzonych do tej pory kwerend wskazujemy tabelę do której utworzymy zapytanie (niech to będzie tabela STATKI)

Rys. 1. Tworzenie kwerendy

W dalszej kolejności przenosimy pola z tabeli statki do poszczególnych kolumn kwerendy (chwytamy i upuszczamy lub podwójne klikamy na nazwie pola, lub wybieramy pole w wierszu POLE kwerendy). Możemy uwzględnić w kwerendzie dowolną liczbę dostępnych pól z tabeli – w przykładzie przenosimy wszystkie pola (Rys. 2).

Rys. 2. Kwerenda wybierająca – wybór pól

Kwerenda zawiera następujące wiersze:

-        pole – nazwa wybranego pola z tabeli

-        tabela – nazwa tabeli z której pochodzi wybrane pole

-        sortuj – do wyboru rosnąco/malejąco, domyślnie bez sortowania

-        pokaż – do wyboru tak/nie

-        kryteria – wiersz w którym wpisujemy parametry zapytania

-        lub – wiersz w którym wpisujemy parametry zapytania

lekcja 34

Temat:Funkcje bazodanowe w arkuszu kalkulacyjnym.

EXCEL – FUNKCJE BAZ DANYCH

Najczęściej używanym narzędziem analizy danych Excela jest od lat tabela przestawna. Rzadziej używamy funkcji bazodanowych, chociaż często pozwolą one użytkownikowi szybciej osiągnąć cel, jakim jest zbiorcza suma, średnia, iloczyn itp.

Mając do dyspozycji klasyczną tabelę danych (najlepiej z przypisaną nazwą Baza_danych lub tabela#) łatwo użyć funkcji np. BD.Średnia, jeśli chcemy policzyć przykładowo średnią wartość marży brutto dla wybranej kategorii produktów w określonym czasie. Najpierw należy przygotować (najlepiej w nowej zakładce arkusza) kryteria wyszukiwania wpisując nagłówki z tabeli danych i wartości kryteriów poniżej.

Następnie wstawiamy wybraną funkcję z kategorii Bazy danych i odpowiednio podajemy argumenty funkcji.

• Baza_danych -> najlepiej użyć klawisza funkcyjnego F3 i wskazać odpowiednią nazwę.
• Pole -> tu należy podać kolumnę z tabeli danych, z której chcemy wyliczyć średnią, można wpisać w znakach cudzysłowu nazwę pola („Marża Brutto”), wskazać odpowiednią komórkę (Sprzedaż!P1) lub wpisać numer kolumny, z której chcemy wykonać obliczenia (liczba 16).
• Kryteria -> zaznaczamy zakres wpisanych wcześnie kryteriów (A1:B2, razem z nagłówkami !).

Kryteria zapisane w jednym wierszu liczą się jako logiczna koniunkcja, wpisane w kolejnych wierszach jako ich alternatywa.
Funkcje bazodanowe mają podobny układ argumentów, tak, że jeśli prześledzimy jedną z nich, pozostałe nie powinny sprawić kłopotu. I tak często użyjemy jeszcze funkcji BD.SUMA, BD.ILE.REKORDÓW, BD.POLE,BD.MAX, BD.MIN. Do analiz statystycznych przydają się BD.WARIANCJA, BD.ODCH.STANDARD.